| |
| 1384/08/08 |
| مادر |
جنت روی زمین و باغ رضوان مادر است
کفر میگویم اگر چه، دین و ایمان مادر است
آنکه پیدا شد محمداز وجودش در قریش
وآنکه شاهان پرورانیده به دامان مادر است
آنکه ایزد داد جنت زیر پای او قرار
وآنکه نامش هست والا نزد یزدان مادر است
آنکه لالایی برایم شب به بستر میسرود
روز و شب میکرد با من آنکه یکسان مادر است
ای بلا و آفت گردون مگر نشناختی
آن زنی را که دعایم کرد از جان مادر است
آنکه توفان حوادث ساختش از من جدا
وآنکه ابر دیده ام را ساخت گریان مادر است
آنکه تیمار من اندر روز و شب بد سالهاست
روز و شب هستم برایش زار و نالان مادر است
آنکه جانم را برای لحظه ای از عمر او
صد اگر میداشتم، میدادم آسان مادر است
سر چه باشد خاک پایش را برابر میکنم
توتیا خاک مزارش بر دو چشمان مادر است
آنکه با چشم پر از اشک است باقی، “ شاکر” است
وآنکه چشمش بست با قلب پر ارمان مادر است |
|
